چكيده واردکردن شرايط ريسک و عدم قطعيت در بخش کشاورزي امري اجتناب ناپذيراست. اين موضوع سياست گذاران بخش کشاورزي را برآن داشته است تا به برنامه ريزي و مديريت درست منابع موجود بپردازند. در اين پژوهش ابتدا به کمک مدل هاي برنامه ريزي تصادفي که قادر به دخالت دادن شرايط ريسک و عدم قطعيت در جواب هاي نهايي مسئله مي باشند, مناسب ترين الگوي بهينه کشت محصولات زراعي شامل گندم (آبي و ديم) ,جو (آبي و ديم), ذرت , چغندر قند و سيب زميني در واحد زراعي مورد مطالعه تعيين و سپس به شناسايي پر ريسک ترين و کم ريسک ترين محصولات مزرعه پرداخته شده است و در نهايت سعي شده تا به مقايسه و ارزيابي جواب هاي حاصل از اين تکنيکها پرداخته شود. تکنيک هاي مورد استفاده در اين پژوهش, برنامه ريزي,خطي, غير خطي (درجه دوم) و برنامه ريزي موتاد مي باشد. کلید واژگان: الگوی برنامه ریزی،الگوی توسعه کشاورزی،برنامه ریزی کشاورزی مقدمه: شناخت ودرك تفاوتهاي موجود ميان مناطق روستايي از نظر برخوداري آنها از امكانات وخدمات گوناگون به منظور شناخت سطح توسعه و محروميت مناطق روستايي، ميزان فاصله هر منطقه از اهداف تعيين شده، كاهش نابرابريهاي ...
دریافت فایل